Opis
Kościół Santa Cristina zamyka południową pierzeję placu San Carlo w Turynie, od strony Porta Nuova: to bliźniak kościoła San Carlo i razem z nim tworzy ramę dla wejścia via Roma do barokowego „salonu” miasta.
Warto zobaczyć fasadę Filippa Juvarry, jego pierwsze dzieło w Turynie, zbudowaną w latach 1715–1718: ma dwie kondygnacje, wygiętą część środkową z dużym owalnym oknem oraz posągi świętych i cnót.
We wnętrzu jedyną nawę przykrywa sklepienie z męczeństwem św. Krystyny w dziewięciu polach, wśród sztukaterii i aniołów; są tu też organy z 1748 roku.
Kościół ufundowała Krystyna Burbon, regentka Piemontu, która została w nim pochowana. Za Napoleona mieściła się tu giełda handlowa, a po restauracji nazywano go „kościołem służących”: na niedzielną mszę tłumnie przychodziła służba z pobliskich pańskich domów.
Warto zobaczyć fasadę Filippa Juvarry, jego pierwsze dzieło w Turynie, zbudowaną w latach 1715–1718: ma dwie kondygnacje, wygiętą część środkową z dużym owalnym oknem oraz posągi świętych i cnót.
We wnętrzu jedyną nawę przykrywa sklepienie z męczeństwem św. Krystyny w dziewięciu polach, wśród sztukaterii i aniołów; są tu też organy z 1748 roku.
Kościół ufundowała Krystyna Burbon, regentka Piemontu, która została w nim pochowana. Za Napoleona mieściła się tu giełda handlowa, a po restauracji nazywano go „kościołem służących”: na niedzielną mszę tłumnie przychodziła służba z pobliskich pańskich domów.