Opis
Katedra w Turynie, katedra św. Jana Chrzciciela, stoi na Piazza San Giovanni, obok pozostałości rzymskiego teatru. Przechowuje Całun Turyński i ma fasadę z białego marmuru: to jedyna renesansowa budowla sakralna w mieście.
Z zewnątrz jest powściągliwa, niemal surowa, z trzema portalami i romańską dzwonnicą obok. We wnętrzu są trzy nawy na planie krzyża łacińskiego, z bocznymi kaplicami wzbogacanymi mniej więcej w każdym stuleciu. To wizyta dla tych, którzy szukają najstarszego Turynu i opowieści o Sabaudach.
Prawdziwa atrakcja kryje się za prezbiterium: Kaplica Całunu Guarina Guariniego, z kopułą ponownie otwartą dla zwiedzających w 2018 roku. Marmury kopuły z czarnych stają się ku górze coraz jaśniejsze, efekt, który robił wrażenie już na tych, którzy widzieli ją ukończoną, w 1694 roku.
Pod Lożą Królewską, w gablocie, która utrzymuje go w pozycji rozciągniętej, w kontrolowanej atmosferze, spoczywa Całun: płótno pokazuje się wiernym tylko podczas wielkich wystawień.
W drugiej kaplicy po prawej znajduje się poliptyk świętych Kryspina i Kryspiniana Giovanniego Martina Spanzottiego, wcześniej przypisywany Defendente Ferrariemu. Na wewnętrznej ścianie fasady wisi kopia Ostatniej Wieczerzy Leonarda zamówiona przez Karola Alberta: namalowana w 1835 roku przez Luigiego Cagnę, waży ponad 900 kilogramów.
Na zewnątrz dzwonnica św. Andrzeja jest starsza od katedry, a Filippo Juvarra podwyższył ją o 12 metrów w 1720 roku. Pod kościołem renowacja odsłoniła podziemny kościół tak duży jak ten na górze, dziś Muzeum Diecezjalne.
Niedziela wielkanocna 662 roku. Longobardzki książę Turynu, Garibaldo, wchodzi do kościoła św. Jana, przekonany, że po zdradzie uszło mu to na sucho. Podczas mszy człowiek zdradzonego króla uderza go w plecy.
Tamten kościół już nie istnieje, ale miejsce jest to samo. Stały tu trzy kościoły wczesnochrześcijańskie: w latach 1490–1492 zburzono wszystkie trzy, by zrobić miejsce czemuś nowemu.
W 1491 roku regentka Blanka Monferracka położyła kamień węgielny pod katedrę zamówioną przez biskupa Domenica Della Rovere, powierzoną Toskańczykowi Meo del Caprino. Konsekrowano ją w 1505 roku i jest jedyną renesansową katedrą w Turynie.
W nocy z 11 na 12 kwietnia 1997 roku pożar zniszczył większą część kaplicy Guariniego. Strażacy uratowali Całun, który od tamtej pory ma nową gablotę.
Koniecznie zobacz
• Kaplica Całunu.
• Kopuła Guariniego.
• Poliptyk Spanzottiego.
• Dzwonnica św. Andrzeja.
Czy wiesz, że…?
• Tylko wewnętrzna ściana fasady mogła udźwignąć kopię Ostatniej Wieczerzy Leonarda, która waży ponad 900 kilogramów.
• Pod katedrą znajduje się podziemny kościół tak duży jak ten na górze.
Z zewnątrz jest powściągliwa, niemal surowa, z trzema portalami i romańską dzwonnicą obok. We wnętrzu są trzy nawy na planie krzyża łacińskiego, z bocznymi kaplicami wzbogacanymi mniej więcej w każdym stuleciu. To wizyta dla tych, którzy szukają najstarszego Turynu i opowieści o Sabaudach.
Prawdziwa atrakcja kryje się za prezbiterium: Kaplica Całunu Guarina Guariniego, z kopułą ponownie otwartą dla zwiedzających w 2018 roku. Marmury kopuły z czarnych stają się ku górze coraz jaśniejsze, efekt, który robił wrażenie już na tych, którzy widzieli ją ukończoną, w 1694 roku.
Pod Lożą Królewską, w gablocie, która utrzymuje go w pozycji rozciągniętej, w kontrolowanej atmosferze, spoczywa Całun: płótno pokazuje się wiernym tylko podczas wielkich wystawień.
W drugiej kaplicy po prawej znajduje się poliptyk świętych Kryspina i Kryspiniana Giovanniego Martina Spanzottiego, wcześniej przypisywany Defendente Ferrariemu. Na wewnętrznej ścianie fasady wisi kopia Ostatniej Wieczerzy Leonarda zamówiona przez Karola Alberta: namalowana w 1835 roku przez Luigiego Cagnę, waży ponad 900 kilogramów.
Na zewnątrz dzwonnica św. Andrzeja jest starsza od katedry, a Filippo Juvarra podwyższył ją o 12 metrów w 1720 roku. Pod kościołem renowacja odsłoniła podziemny kościół tak duży jak ten na górze, dziś Muzeum Diecezjalne.
Niedziela wielkanocna 662 roku. Longobardzki książę Turynu, Garibaldo, wchodzi do kościoła św. Jana, przekonany, że po zdradzie uszło mu to na sucho. Podczas mszy człowiek zdradzonego króla uderza go w plecy.
Tamten kościół już nie istnieje, ale miejsce jest to samo. Stały tu trzy kościoły wczesnochrześcijańskie: w latach 1490–1492 zburzono wszystkie trzy, by zrobić miejsce czemuś nowemu.
W 1491 roku regentka Blanka Monferracka położyła kamień węgielny pod katedrę zamówioną przez biskupa Domenica Della Rovere, powierzoną Toskańczykowi Meo del Caprino. Konsekrowano ją w 1505 roku i jest jedyną renesansową katedrą w Turynie.
W nocy z 11 na 12 kwietnia 1997 roku pożar zniszczył większą część kaplicy Guariniego. Strażacy uratowali Całun, który od tamtej pory ma nową gablotę.
Koniecznie zobacz
• Kaplica Całunu.
• Kopuła Guariniego.
• Poliptyk Spanzottiego.
• Dzwonnica św. Andrzeja.
Czy wiesz, że…?
• Tylko wewnętrzna ściana fasady mogła udźwignąć kopię Ostatniej Wieczerzy Leonarda, która waży ponad 900 kilogramów.
• Pod katedrą znajduje się podziemny kościół tak duży jak ten na górze.