Opis
Mole Antonelliana to symbol Turynu: 167-metrowa wieża w centrum historycznym, przy via Montebello, z kwadratową kopułą i cienką iglicą widoczną z połowy miasta. W środku mieści się Narodowe Muzeum Kina, a wysoko u góry panorama miasta i Alp.
Kto przychodzi dla widoku, wjeżdża panoramiczną windą: przezroczysta kabina unosi się pośrodku atrium w około minutę, przecinając kopułę w pustce, aż do Tempietto na wysokości 85 metrów. Sama jazda to już połowa wrażeń.
Z balkonu Tempietto widać Turyn dookoła, z dachami, alejami i górami w tle. Podczas wjazdu można też z bliska obejrzeć kopułę, której ściany mają zaledwie 12 centymetrów grubości.
W środku Narodowe Muzeum Kina mieści się w budynku od 2000 roku i pokazuje aparaty optyczne, latarnie magiczne oraz przedmioty z planów pierwszych filmów. Warto poświęcić mu osobną wizytę, ale już samo spojrzenie w górę z atrium jest warte wjazdu.
Na zewnątrz, od południa, stoi Il volo dei numeri Maria Merza: początek ciągu matematycznego Fibonacciego, ułożony ze świecących liczb, które pną się ku niebu, jedna z Luci d'Artista, świetlnych dzieł sztuki miasta.
Miała być synagogą o wysokości 47 metrów. W 1863 roku gmina żydowska powierzyła projekt Alessandrowi Antonellemu, który wciąż podnosił budowlę, a koszty rosły. W 1869 roku, bez funduszy, gmina kazała zamknąć budowę z tymczasowym dachem na wysokości 70 metrów.
W 1873 roku miasto przejęło budynek w zamian za grunt w dzielnicy San Salvario, gdzie stoi dzisiejsza synagoga, a Antonelli znów zaczął pnąć się w górę. Pracował nad Mole aż do śmierci w 1888 roku: mając prawie dziewięćdziesiąt lat, kazał się wciągać na dziesiątki metrów czymś w rodzaju windy na bloczkach, żeby osobiście kontrolować prace.
Otwarto ją 10 kwietnia 1889 roku, dziesięć dni po Wieży Eiffla, i była najwyższym murowanym budynkiem na świecie. Nietzsche nazwał ją „być może najgenialniejszym dziełem architektury, jakie kiedykolwiek powstało”.
Niebo jednak nigdy nie dało jej spokoju. W 1904 roku nawałnica zrzuciła Skrzydlatego Geniusza ze szczytu. W 1953 roku trąba powietrzna złamała 47 metrów iglicy, które runęły do ogrodu siedziby RAI.
Koniecznie zobacz
• Panoramiczna winda.
• Tempietto.
• Narodowe Muzeum Kina.
• Il volo dei numeri.
Czy wiesz, że…?
• Mieszkańcy Turynu od zawsze brali Skrzydlatego Geniusza za anioła. Statua, która spadła, jest do dziś przechowywana wewnątrz Mole.
• Gwiazda na szczycie, o średnicy 2,4 metra, ma dwanaście ramion, a pierwotna miała ich pięć.
Kto przychodzi dla widoku, wjeżdża panoramiczną windą: przezroczysta kabina unosi się pośrodku atrium w około minutę, przecinając kopułę w pustce, aż do Tempietto na wysokości 85 metrów. Sama jazda to już połowa wrażeń.
Z balkonu Tempietto widać Turyn dookoła, z dachami, alejami i górami w tle. Podczas wjazdu można też z bliska obejrzeć kopułę, której ściany mają zaledwie 12 centymetrów grubości.
W środku Narodowe Muzeum Kina mieści się w budynku od 2000 roku i pokazuje aparaty optyczne, latarnie magiczne oraz przedmioty z planów pierwszych filmów. Warto poświęcić mu osobną wizytę, ale już samo spojrzenie w górę z atrium jest warte wjazdu.
Na zewnątrz, od południa, stoi Il volo dei numeri Maria Merza: początek ciągu matematycznego Fibonacciego, ułożony ze świecących liczb, które pną się ku niebu, jedna z Luci d'Artista, świetlnych dzieł sztuki miasta.
Miała być synagogą o wysokości 47 metrów. W 1863 roku gmina żydowska powierzyła projekt Alessandrowi Antonellemu, który wciąż podnosił budowlę, a koszty rosły. W 1869 roku, bez funduszy, gmina kazała zamknąć budowę z tymczasowym dachem na wysokości 70 metrów.
W 1873 roku miasto przejęło budynek w zamian za grunt w dzielnicy San Salvario, gdzie stoi dzisiejsza synagoga, a Antonelli znów zaczął pnąć się w górę. Pracował nad Mole aż do śmierci w 1888 roku: mając prawie dziewięćdziesiąt lat, kazał się wciągać na dziesiątki metrów czymś w rodzaju windy na bloczkach, żeby osobiście kontrolować prace.
Otwarto ją 10 kwietnia 1889 roku, dziesięć dni po Wieży Eiffla, i była najwyższym murowanym budynkiem na świecie. Nietzsche nazwał ją „być może najgenialniejszym dziełem architektury, jakie kiedykolwiek powstało”.
Niebo jednak nigdy nie dało jej spokoju. W 1904 roku nawałnica zrzuciła Skrzydlatego Geniusza ze szczytu. W 1953 roku trąba powietrzna złamała 47 metrów iglicy, które runęły do ogrodu siedziby RAI.
Koniecznie zobacz
• Panoramiczna winda.
• Tempietto.
• Narodowe Muzeum Kina.
• Il volo dei numeri.
Czy wiesz, że…?
• Mieszkańcy Turynu od zawsze brali Skrzydlatego Geniusza za anioła. Statua, która spadła, jest do dziś przechowywana wewnątrz Mole.
• Gwiazda na szczycie, o średnicy 2,4 metra, ma dwanaście ramion, a pierwotna miała ich pięć.