Opis
Borgo Medievale to piętnastowieczna wioska zbudowana w 1884 roku w parku Valentino, nad Padem, z główną ulicą domów, warsztatów, kościołem, placem z fontanną i, na szczycie, Rocca, czyli zamkiem. Nie jest zabytkiem: to rekonstrukcja, wykonana tak dobrze, że wygląda prawdziwie.
Był pawilonem Włoskiej Wystawy Powszechnej w 1884 roku i, w odróżnieniu od innych, zbudowano go, by przetrwał. Kierował nim portugalski architekt Alfredo d'Andrade, z grupą artystów i uczonych, wzorując się na budynkach Piemontu i Doliny Aosty.
Główna ulica jest pełna szczegółów: domy, fontanny, placyki i około 500 herbów rodów takich jak Sabaudowie, Challantowie, Monferrato i Saluzzo. Fontanna przy wejściu odtwarza wzór z Doliny Susy. Jedynym naprawdę piętnastowiecznym elementem jest studnia na dziedzińcu z Avigliany.
W warsztatach już od 1884 roku pracowali garncarz, tkaczka, aptekarz, stolarz i kowal. Dziś wciąż działają warsztaty kowala i drukarza.
Rocca nawiązuje do zamków piemonckich i z Doliny Aosty, takich jak Fénis, Verrès, Ivrea i Montalto. W środku meble i przedmioty odtworzono tak, by sprawiać wrażenie, że mieszka tu rodzina: kuchnie, jadalnia, sypialnia z łożem z baldachimem, sala baronów, oratorium, kaplica.
Sala baronów jest kopią sali Hiszpanów w zamku Manta, w Saluzzo. Sypialnia wzoruje się na komnacie króla Francji w zamku Issogne. W podziemiach były więzienia.
27 kwietnia 1884 roku król Humbert I i królowa Małgorzata otrzymali tu klucze do Rocca: ceremonia identyczna jak ta z 15 maja 1469 roku, gdy książęta Amadeusz IX i Jolanta Sabaudzka otrzymali klucze do zamku.
Borgo zajmuje obszar 8500 metrów kwadratowych i jest otoczone murami i fortyfikacjami. Kamień węgielny położono 6 czerwca 1883 roku, a projekt narodził się rok wcześniej, gdy wymyślono pawilon inspirowany różnymi stylami Włoch.
Był pawilonem Włoskiej Wystawy Powszechnej w 1884 roku i, w odróżnieniu od innych, zbudowano go, by przetrwał. Kierował nim portugalski architekt Alfredo d'Andrade, z grupą artystów i uczonych, wzorując się na budynkach Piemontu i Doliny Aosty.
Główna ulica jest pełna szczegółów: domy, fontanny, placyki i około 500 herbów rodów takich jak Sabaudowie, Challantowie, Monferrato i Saluzzo. Fontanna przy wejściu odtwarza wzór z Doliny Susy. Jedynym naprawdę piętnastowiecznym elementem jest studnia na dziedzińcu z Avigliany.
W warsztatach już od 1884 roku pracowali garncarz, tkaczka, aptekarz, stolarz i kowal. Dziś wciąż działają warsztaty kowala i drukarza.
Rocca nawiązuje do zamków piemonckich i z Doliny Aosty, takich jak Fénis, Verrès, Ivrea i Montalto. W środku meble i przedmioty odtworzono tak, by sprawiać wrażenie, że mieszka tu rodzina: kuchnie, jadalnia, sypialnia z łożem z baldachimem, sala baronów, oratorium, kaplica.
Sala baronów jest kopią sali Hiszpanów w zamku Manta, w Saluzzo. Sypialnia wzoruje się na komnacie króla Francji w zamku Issogne. W podziemiach były więzienia.
27 kwietnia 1884 roku król Humbert I i królowa Małgorzata otrzymali tu klucze do Rocca: ceremonia identyczna jak ta z 15 maja 1469 roku, gdy książęta Amadeusz IX i Jolanta Sabaudzka otrzymali klucze do zamku.
Borgo zajmuje obszar 8500 metrów kwadratowych i jest otoczone murami i fortyfikacjami. Kamień węgielny położono 6 czerwca 1883 roku, a projekt narodził się rok wcześniej, gdy wymyślono pawilon inspirowany różnymi stylami Włoch.