Opis
Museo Accorsi-Ometto to muzeum sztuk dekoracyjnych przy via Po, w centrum Turynu: dwadzieścia siedem sal urządzonych jak osiemnastowieczna rezydencja, z ponad trzema tysiącami przedmiotów. Zwiedza się je jak wytworny dom, w którym każdy pokój ma swój charakter.
Trasa ma dwie części. W gablotach są kryształy Baccarat, srebra, tabakierki i porcelana z Miśni, Frankenthal i Sèvres. Potem przychodzą sale umeblowane tak, jak urządził je założyciel w swojej willi na wzgórzu.
Wśród mebli francuskich, weneckich i piemonckich, arrasów i obrazów wyróżnia się dwukorpusowy mebel Pietra Piffettiego, sygnowany i datowany na 1738 rok: niektórzy uważają go za najpiękniejszy mebel świata.
Na uwagę zasługuje też dwukorpusowy mebel z majoliki z Pesaro: rzadki mebel, w całości pokryty majoliką.
Rodzice byli stróżami w kamienicy przy via Po. Syn, Pietro Accorsi, został znanym antykwariuszem, a w 1956 roku kupił tę kamienicę. Dziś dawna stróżówka jest kasą muzeum.
Accorsi mieszkał na piano nobile od 1927 roku, z matką i dwiema siostrami. Kupował wyposażenie całych eleganckich domów, brał udział w międzynarodowych aukcjach i pośredniczył dla wielkich muzeów.
„Pragnę, by moje nazwisko pozostało związane z dziełami sztuki i antykami”, napisał w testamencie. Zmarł w 1982 roku i wszystko zostawił Giulio Ometto, z obowiązkiem założenia muzeum.
Ometto powiększył kolekcję i starannie odnowił siedemnastowieczny budynek, zbudowany pierwotnie jako siedziba antonitów. Muzeum otwarto 2 grudnia 1999 roku. W 2019 roku, po śmierci Ometta, do muzeum weszła także jego kolekcja.
W pałacu zmarł też malarz Antonio Fontanesi, 17 kwietnia 1882 roku: upamiętnia go tablica przy wejściu. Zespół powstał w 1616 roku jako siedziba antonitów, z kościołem poświęconym świętemu Antoniemu Opatowi, odnowionym w połowie XVIII wieku przez Bernarda Vittone.
Trasa ma dwie części. W gablotach są kryształy Baccarat, srebra, tabakierki i porcelana z Miśni, Frankenthal i Sèvres. Potem przychodzą sale umeblowane tak, jak urządził je założyciel w swojej willi na wzgórzu.
Wśród mebli francuskich, weneckich i piemonckich, arrasów i obrazów wyróżnia się dwukorpusowy mebel Pietra Piffettiego, sygnowany i datowany na 1738 rok: niektórzy uważają go za najpiękniejszy mebel świata.
Na uwagę zasługuje też dwukorpusowy mebel z majoliki z Pesaro: rzadki mebel, w całości pokryty majoliką.
Rodzice byli stróżami w kamienicy przy via Po. Syn, Pietro Accorsi, został znanym antykwariuszem, a w 1956 roku kupił tę kamienicę. Dziś dawna stróżówka jest kasą muzeum.
Accorsi mieszkał na piano nobile od 1927 roku, z matką i dwiema siostrami. Kupował wyposażenie całych eleganckich domów, brał udział w międzynarodowych aukcjach i pośredniczył dla wielkich muzeów.
„Pragnę, by moje nazwisko pozostało związane z dziełami sztuki i antykami”, napisał w testamencie. Zmarł w 1982 roku i wszystko zostawił Giulio Ometto, z obowiązkiem założenia muzeum.
Ometto powiększył kolekcję i starannie odnowił siedemnastowieczny budynek, zbudowany pierwotnie jako siedziba antonitów. Muzeum otwarto 2 grudnia 1999 roku. W 2019 roku, po śmierci Ometta, do muzeum weszła także jego kolekcja.
W pałacu zmarł też malarz Antonio Fontanesi, 17 kwietnia 1882 roku: upamiętnia go tablica przy wejściu. Zespół powstał w 1616 roku jako siedziba antonitów, z kościołem poświęconym świętemu Antoniemu Opatowi, odnowionym w połowie XVIII wieku przez Bernarda Vittone.