Opis
Orto Botanico di Torino to ogród botaniczny uniwersytetu, na lewym brzegu Padu, w pobliżu parku Valentino. To miejsce naukowe uniwersytetu, otwarte także dla zwiedzających, z szklarniami, miniaturowym lasem, zakątkiem roślin biblijnych i ścieżką w brajlu z roślinami do dotykania.
Ścieżka dla niewidomych to jedna z jego najoryginalniejszych cech: obok żywych roślin, które można dotykać i wąchać na różne sposoby, są tabliczki w brajlu, pomyślane także dla słabowidzących.
Boschetto to mały las typowy dla Niziny Padańskiej, założony około 1840 roku. Warto zobaczyć też szklarnie i zakątek roślin wymienionych w Biblii. Uprawiane gatunki doszły w XVIII wieku do 4500.
Prawdziwą gwiazdą jest dzieło z papieru: Iconographia Taurinensis, 64 tomy z 7470 tablicami wykonanymi ołówkiem i akwarelą w latach 1752–1868 przez czterech malarzy-botaników, portret roślin uprawianych w ogrodzie.
Od 1729 roku Regio Orto Botanico jest jednym z miejsc, w których Turyn uprawiał naukę. Założono go w 1729 roku, gdy Wiktor Amadeusz II zreorganizował uniwersytet i utworzył katedrę botaniki. Wybrano stary ogród króla, obok zamku Valentino, nad brzegiem Padu.
Na początku badano głównie rośliny lecznicze. Pod kierunkiem Giuseppe Bartolomea Caccii uprawiane gatunki doszły do 317; za Vitaliana Donatiego, w 1762 roku, było ich około 1200, zebranych w podróżach po Piemoncie.
Za Carla Allioniego, jednego z wielkich botaników XVIII wieku, który kierował nim od 1762 roku, ogród doszedł do 4500 gatunków. Allioni napisał Flora Pedemontana i zaczął suszyć uprawiane rośliny, co dało podstawę dzisiejszego zielnika.
W 1801 roku kierownictwo przejął Giovanni Battista Balbis, który w trzynaście lat dodał 1900 gatunków i utrzymywał kontakty z botanikami i instytucjami naukowymi całej Europy. Dzięki zainteresowaniu francuskiego generała Menou, administratora departamentu Padu, napłynęła pomoc na nowe gatunki i obiekty.
Ścieżka dla niewidomych to jedna z jego najoryginalniejszych cech: obok żywych roślin, które można dotykać i wąchać na różne sposoby, są tabliczki w brajlu, pomyślane także dla słabowidzących.
Boschetto to mały las typowy dla Niziny Padańskiej, założony około 1840 roku. Warto zobaczyć też szklarnie i zakątek roślin wymienionych w Biblii. Uprawiane gatunki doszły w XVIII wieku do 4500.
Prawdziwą gwiazdą jest dzieło z papieru: Iconographia Taurinensis, 64 tomy z 7470 tablicami wykonanymi ołówkiem i akwarelą w latach 1752–1868 przez czterech malarzy-botaników, portret roślin uprawianych w ogrodzie.
Od 1729 roku Regio Orto Botanico jest jednym z miejsc, w których Turyn uprawiał naukę. Założono go w 1729 roku, gdy Wiktor Amadeusz II zreorganizował uniwersytet i utworzył katedrę botaniki. Wybrano stary ogród króla, obok zamku Valentino, nad brzegiem Padu.
Na początku badano głównie rośliny lecznicze. Pod kierunkiem Giuseppe Bartolomea Caccii uprawiane gatunki doszły do 317; za Vitaliana Donatiego, w 1762 roku, było ich około 1200, zebranych w podróżach po Piemoncie.
Za Carla Allioniego, jednego z wielkich botaników XVIII wieku, który kierował nim od 1762 roku, ogród doszedł do 4500 gatunków. Allioni napisał Flora Pedemontana i zaczął suszyć uprawiane rośliny, co dało podstawę dzisiejszego zielnika.
W 1801 roku kierownictwo przejął Giovanni Battista Balbis, który w trzynaście lat dodał 1900 gatunków i utrzymywał kontakty z botanikami i instytucjami naukowymi całej Europy. Dzięki zainteresowaniu francuskiego generała Menou, administratora departamentu Padu, napłynęła pomoc na nowe gatunki i obiekty.