Opis
Palazzo dell'Accademia delle Scienze to wielki siedemnastowieczny budynek przy via Accademia delle Scienze, w centrum Turynu, w którym mieszczą się Muzeum Egipskie i siedziba Akademii Nauk. Fasada wychodzi na ulicę o tej samej nazwie, a jedna ze ścian zamyka bok placu Piazza Carignano.
Za fasadą są mumie, sarkofagi i posągi faraonów: Muzeum Egipskie ma tu siedzibę od 1824 roku, kiedy umieszczono w nim zbiory egipskie Bernardina Drovettiego, zakupione przez króla Karola Feliksa. Pałac powstał jednak do czegoś zupełnie innego.
Był to Collegio dei Nobili, kolegium dla synów piemonckiej szlachty. Rozpoczęto go 24 czerwca 1679 roku, a Michelangelo Garove ukończył w 1687, częściowo zmieniając pierwotny projekt.
Pierwotny projekt był autorstwa jezuity Carla Maurizia Voty, który myślał o trzech kwartałach, aż do Piazza Castello, z podziemnymi przejściami: nigdy ich nie zrealizowano. Przez długi czas pomysł przypisywano Guarinowi Guariniemu, ale dziś historycy przyznają mu rolę marginalną.
Plan był w kształcie podkowy, z korpusem środkowym i dwoma skrzydłami, na trzech kondygnacjach nad ziemią. Z braku pieniędzy skrzydło od strony Piazza Carignano zatrzymało się na pierwszym piętrze i tak zostało przez cały XVIII wiek.
W 1787 roku Wiktor Amadeusz III przekazał go Królewskiej Akademii Nauk, która ma tu siedzibę od tamtej pory. W 1789 roku na południowym narożniku zbudowano obserwatorium, używane jako astronomiczne, a potem meteorologiczne, rozebrane podczas II wojny światowej.
W 1832 roku pomyślano, by zgromadzić tu także zbiory starożytności klasycznych Królestwa, które w 1940 roku oddzielono od egipskich. Portal zmieniono w XIX wieku, z okazji otwarcia Muzeum Egipskiego, dodając neoklasyczny balkon Giuseppe Marii Talucchiego.
Od 1865 roku do kwietnia 2012 pałac gościł też Galleria Sabauda, przeniesioną następnie do Manica Nuova Pałacu Królewskiego. Pałac ma powierzchnię 60 594 metrów kwadratowych.
Za fasadą są mumie, sarkofagi i posągi faraonów: Muzeum Egipskie ma tu siedzibę od 1824 roku, kiedy umieszczono w nim zbiory egipskie Bernardina Drovettiego, zakupione przez króla Karola Feliksa. Pałac powstał jednak do czegoś zupełnie innego.
Był to Collegio dei Nobili, kolegium dla synów piemonckiej szlachty. Rozpoczęto go 24 czerwca 1679 roku, a Michelangelo Garove ukończył w 1687, częściowo zmieniając pierwotny projekt.
Pierwotny projekt był autorstwa jezuity Carla Maurizia Voty, który myślał o trzech kwartałach, aż do Piazza Castello, z podziemnymi przejściami: nigdy ich nie zrealizowano. Przez długi czas pomysł przypisywano Guarinowi Guariniemu, ale dziś historycy przyznają mu rolę marginalną.
Plan był w kształcie podkowy, z korpusem środkowym i dwoma skrzydłami, na trzech kondygnacjach nad ziemią. Z braku pieniędzy skrzydło od strony Piazza Carignano zatrzymało się na pierwszym piętrze i tak zostało przez cały XVIII wiek.
W 1787 roku Wiktor Amadeusz III przekazał go Królewskiej Akademii Nauk, która ma tu siedzibę od tamtej pory. W 1789 roku na południowym narożniku zbudowano obserwatorium, używane jako astronomiczne, a potem meteorologiczne, rozebrane podczas II wojny światowej.
W 1832 roku pomyślano, by zgromadzić tu także zbiory starożytności klasycznych Królestwa, które w 1940 roku oddzielono od egipskich. Portal zmieniono w XIX wieku, z okazji otwarcia Muzeum Egipskiego, dodając neoklasyczny balkon Giuseppe Marii Talucchiego.
Od 1865 roku do kwietnia 2012 pałac gościł też Galleria Sabauda, przeniesioną następnie do Manica Nuova Pałacu Królewskiego. Pałac ma powierzchnię 60 594 metrów kwadratowych.