Opis
Museo di Antichità to muzeum archeologiczne Turynu, spadkobierca Regio Museo di Antichità założonego w 1724 roku, a więc jedno z najstarszych muzeów archeologicznych w Europie. Jego zbiory mieszczą się w Galleria Archeologica w Manica Nuova Pałacu Królewskiego, obok pozostałości teatru rzymskiego.
Muzeum ma trzy działy. Galleria Archeologica gromadzi greckie i rzymskie posągi, starożytności cypryjskie, prehistoryczne, protohistoryczne i etruskie oraz ceramikę z Grecji i Wielkiej Grecji, wraz z historycznymi kolekcjami Sabaudów.
Dział Archeologia Terytorium opowiada przedmiotami i wykopaliskami o trwałym zasiedleniu Piemontu, od mezolitu i paleolitu. Z muzeum związany jest też skarb z Marengo, zespół rzymskich srebrnych przedmiotów odkrytych w Marengo.
Dział Archeologia Turynu poświęcono długiej historii miasta. Sale wychodzą na pozostałości teatru starożytnej Augusta Taurinorum, a mozaiki odnalezione w Casa del Delfino, w Quadrilatero Romano, wzbogacają kolekcję.
Pierwszy zbiór starożytności zawdzięczamy Emanuelowi Filibertowi Sabaudzkiemu, który w 1572 roku umieścił rzeźby, bibliotekę i muzeum w Teatro ducale. Jego następca Karol Emanuel I powiększył go o przedmioty z Piemontu i państw sabaudzkich.
Ta kolekcja miała ciężki los: w 1658 roku pożar zniszczył galerię, w której się mieściła, a kolejny, w 1811 roku, tę, która ją zastąpiła. Z tamtego zbioru zostało tylko pobieżne inwentarium z 1631 roku.
W 1723 roku rozbiórki w centrum Turynu wydobyły na światło dzienne wiele śladów dawnej Augusta Taurinorum. Wiktor Amadeusz II powierzył Scipionowi Maffeiemu inskrypcje i w 1724 roku powstało Regio Museo di Antichità, w gmachu Regia Università.
Francuzi je wywieźli i tylko część zwrócili w 1815 roku. Od 1832 roku starożytności połączono z Muzeum Egipskim w Palazzo dell'Accademia delle Scienze, aż do rozdzielenia w 1940. W 2022 roku zbiory zaaranżowano na nowo w Galleria Archeologica.
Muzeum ma trzy działy. Galleria Archeologica gromadzi greckie i rzymskie posągi, starożytności cypryjskie, prehistoryczne, protohistoryczne i etruskie oraz ceramikę z Grecji i Wielkiej Grecji, wraz z historycznymi kolekcjami Sabaudów.
Dział Archeologia Terytorium opowiada przedmiotami i wykopaliskami o trwałym zasiedleniu Piemontu, od mezolitu i paleolitu. Z muzeum związany jest też skarb z Marengo, zespół rzymskich srebrnych przedmiotów odkrytych w Marengo.
Dział Archeologia Turynu poświęcono długiej historii miasta. Sale wychodzą na pozostałości teatru starożytnej Augusta Taurinorum, a mozaiki odnalezione w Casa del Delfino, w Quadrilatero Romano, wzbogacają kolekcję.
Pierwszy zbiór starożytności zawdzięczamy Emanuelowi Filibertowi Sabaudzkiemu, który w 1572 roku umieścił rzeźby, bibliotekę i muzeum w Teatro ducale. Jego następca Karol Emanuel I powiększył go o przedmioty z Piemontu i państw sabaudzkich.
Ta kolekcja miała ciężki los: w 1658 roku pożar zniszczył galerię, w której się mieściła, a kolejny, w 1811 roku, tę, która ją zastąpiła. Z tamtego zbioru zostało tylko pobieżne inwentarium z 1631 roku.
W 1723 roku rozbiórki w centrum Turynu wydobyły na światło dzienne wiele śladów dawnej Augusta Taurinorum. Wiktor Amadeusz II powierzył Scipionowi Maffeiemu inskrypcje i w 1724 roku powstało Regio Museo di Antichità, w gmachu Regia Università.
Francuzi je wywieźli i tylko część zwrócili w 1815 roku. Od 1832 roku starożytności połączono z Muzeum Egipskim w Palazzo dell'Accademia delle Scienze, aż do rozdzielenia w 1940. W 2022 roku zbiory zaaranżowano na nowo w Galleria Archeologica.