Opis
Narodowe Muzeum Risorgimenta Włoskiego mieści się na piano nobile Palazzo Carignano w Turynie i w trzydziestu salach opowiada drogę do zjednoczenia Włoch, od rewolucji francuskiej po przeddzień I wojny światowej. Jako jedyne oficjalnie nosi tytuł „narodowego”.
To muzeum dla tych, którzy chcą zrozumieć, jak narodziły się Włochy, i dla miłośników historii oglądanej od środka. Są mundury, sztandary, broń, dokumenty, obrazy i dwie prawdziwe sale parlamentarne: 2580 eksponatów wybranych spośród 54 000 w zbiorach.
Największy skarb nie leży w gablocie. To Izba Parlamentu Subalpejskiego, działająca w latach 1848–1860 i zachowana taka, jaka była: ławy Cavoura, Massima d'Azeglia, Balbo, Giobertiego i Garibaldiego są oznaczone trójkolorowymi kokardami.
W sali 25 znajduje się gabinet Cavoura, odtworzony jako ministerstwo. W pierwszej sali są pamiątki po Wiktorze Emanuelu II: hełm, miecz z wygrawerowanymi słowami „Niech żyje Karol Albert” po jednej stronie i „Niech żyją Włochy” po drugiej oraz sześć medali.
Sale podążają za historią po kolei: epoka napoleońska, powstania z 1820 i 1830 roku, rewolucje 1848 roku, wojny o niepodległość, wyprawa Tysiąca. Dochodzi się do proklamowania Królestwa Włoch w 1861 roku i zajęcia Rzymu w 1870.
Ostatnia sala to aula zbudowana dla Parlamentu Królestwa Włoch, dziś miejsce wystaw czasowych, z wielkimi obrazami bitew z lat 1848–1860, między wojskiem regularnym a ochotnikami Garibaldiego.
Hełm, miecz i sześć medali: nagroda pocieszenia. W 1878 roku zmarł Wiktor Emanuel II, a Turyn chciał go pochować na Superdze, z przodkami. Zamiast tego zabrano go do Panteonu w Rzymie, nowej stolicy.
Żeby się odkupić, jego syn Humbert I podarował miastu pamiątki po ojcu. Z tego daru narodziło się muzeum. Przez lata zbiór zmieniał siedzibę: w 1908 roku otwarto go w Mole Antonelliana, a potem problemy konstrukcyjne budynku przeniosły go do Valentino.
Od 1938 roku mieści się w Palazzo Carignano, gdzie urodzili się Karol Albert i Wiktor Emanuel II. Po renowacji ponownie otwarto je w 2011 roku, na 150-lecie zjednoczenia.
Koniecznie zobacz
• Izba Parlamentu Subalpejskiego.
• Gabinet Cavoura.
• Pamiątki po Wiktorze Emanuelu II.
• Nigdy nieużywana aula Parlamentu Włoch.
Czy wiesz, że…?
• Aula Parlamentu Królestwa Włoch, ukończona w 1871 roku, nigdy nie została użyta: stolica była już we Florencji.
• Izba Subalpejska to jedyny oryginalny przykład na świecie sal parlamentarnych powstałych po rewolucjach 1848 roku.
To muzeum dla tych, którzy chcą zrozumieć, jak narodziły się Włochy, i dla miłośników historii oglądanej od środka. Są mundury, sztandary, broń, dokumenty, obrazy i dwie prawdziwe sale parlamentarne: 2580 eksponatów wybranych spośród 54 000 w zbiorach.
Największy skarb nie leży w gablocie. To Izba Parlamentu Subalpejskiego, działająca w latach 1848–1860 i zachowana taka, jaka była: ławy Cavoura, Massima d'Azeglia, Balbo, Giobertiego i Garibaldiego są oznaczone trójkolorowymi kokardami.
W sali 25 znajduje się gabinet Cavoura, odtworzony jako ministerstwo. W pierwszej sali są pamiątki po Wiktorze Emanuelu II: hełm, miecz z wygrawerowanymi słowami „Niech żyje Karol Albert” po jednej stronie i „Niech żyją Włochy” po drugiej oraz sześć medali.
Sale podążają za historią po kolei: epoka napoleońska, powstania z 1820 i 1830 roku, rewolucje 1848 roku, wojny o niepodległość, wyprawa Tysiąca. Dochodzi się do proklamowania Królestwa Włoch w 1861 roku i zajęcia Rzymu w 1870.
Ostatnia sala to aula zbudowana dla Parlamentu Królestwa Włoch, dziś miejsce wystaw czasowych, z wielkimi obrazami bitew z lat 1848–1860, między wojskiem regularnym a ochotnikami Garibaldiego.
Hełm, miecz i sześć medali: nagroda pocieszenia. W 1878 roku zmarł Wiktor Emanuel II, a Turyn chciał go pochować na Superdze, z przodkami. Zamiast tego zabrano go do Panteonu w Rzymie, nowej stolicy.
Żeby się odkupić, jego syn Humbert I podarował miastu pamiątki po ojcu. Z tego daru narodziło się muzeum. Przez lata zbiór zmieniał siedzibę: w 1908 roku otwarto go w Mole Antonelliana, a potem problemy konstrukcyjne budynku przeniosły go do Valentino.
Od 1938 roku mieści się w Palazzo Carignano, gdzie urodzili się Karol Albert i Wiktor Emanuel II. Po renowacji ponownie otwarto je w 2011 roku, na 150-lecie zjednoczenia.
Koniecznie zobacz
• Izba Parlamentu Subalpejskiego.
• Gabinet Cavoura.
• Pamiątki po Wiktorze Emanuelu II.
• Nigdy nieużywana aula Parlamentu Włoch.
Czy wiesz, że…?
• Aula Parlamentu Królestwa Włoch, ukończona w 1871 roku, nigdy nie została użyta: stolica była już we Florencji.
• Izba Subalpejska to jedyny oryginalny przykład na świecie sal parlamentarnych powstałych po rewolucjach 1848 roku.