Opis
Pałac Królewski to rezydencja, w której Sabaudowie mieszkali przez około trzysta lat, w samym sercu Turynu, na małym placu Piazzetta Reale obok Piazza Castello. Za surową fasadą kryją się sale barokowe, rokokowe i neoklasycystyczne, a z tyłu ogrody.
To dobre miejsce dla tych, którzy chcą zrozumieć, jak żył dwór i dlaczego Turyn jeszcze dziś wygląda jak stolica. Pałac należy do rezydencji dynastii sabaudzkiej wpisanych przez UNESCO na Listę Światowego Dziedzictwa.
Na pierwszym piętrze reprezentacyjnym wszystko opiewa dynastię, od Sali Tronowej po Apartament Zimowy Króla. Znajdziesz tu Galerię Daniela, której sufit pod koniec XVII wieku pokrył freskami Daniel Seiter, z przepychem rywalizującym z Galerią Zwierciadlaną w Wersalu.
Na drugie piętro wchodzi się po Schodach Nożycowych Filippa Juvarry: marmurowych, o podwójnych biegach, które zdają się unosić w powietrzu, a ich ciężar spoczywa na murach zewnętrznych, żeby nie obciążać drewnianej podłogi.
Dalej są zdobione gabinety: Gabinet Chiński, ze sztukaterią i orientalnymi lakami, oraz Gabinet Tajnych Spraw Państwa, z dwoma meblami Pietra Piffettiego, wysokimi na ponad trzy metry, z cennego drewna, kości słoniowej i macicy perłowej.
Do XIX wieku zejdziesz po Schodach Honorowych, zleconych w 1862 roku przez Wiktora Emanuela II na cześć narodzin zjednoczonych Włoch, z obrazami i rzeźbami z dziejów dynastii. Na zewnątrz ogrodzenia Pelagia Palagiego strzegą Dioskurowie, Kastor i Polluks.
Za pałacem rozciągają się Ogrody Królewskie, które wiele zawdzięczają André Le Nôtre, ogrodnikowi Wersalu.
Żeby zdobyć ten pałac, Emanuel Filibert Sabaudzki wyrzucił stąd biskupa. W XVI wieku właśnie przeniósł stolicę z Chambéry do Turynu, a stary zamek Palazzo Madama nie wydawał mu się godny dworu. Biskup przeprowadził się do sąsiedniego pałacu.
Za każdym razem, gdy następca tronu się żenił, pałac zmieniał twarz. Na wesela w 1722, 1750 i 1775 roku drugie piętro urządzano od nowa, często zacierając sufity i freski poprzedników.
W 1865 roku stolica przeniosła się do Florencji, a Sabaudowie wyjechali do Palazzo Pitti, zabierając meble i rzeczy osobiste. Po upadku monarchii w 1946 roku całe apartamenty poszły w zapomnienie i trzeba je było gruntownie odnowić.
Koniecznie zobacz
• Galeria Daniela.
• Schody Nożycowe.
• Schody Honorowe.
• Ogrody Królewskie.
Czy wiesz, że…?
• W czasie okupacji napoleońskiej dwór na wygnaniu przeniósł się do Pałacu Królewskiego w Cagliari.
• Drugie piętro przebudowywano przy każdym ślubie następcy tronu, więc style nakładały się na siebie z sali na salę.
To dobre miejsce dla tych, którzy chcą zrozumieć, jak żył dwór i dlaczego Turyn jeszcze dziś wygląda jak stolica. Pałac należy do rezydencji dynastii sabaudzkiej wpisanych przez UNESCO na Listę Światowego Dziedzictwa.
Na pierwszym piętrze reprezentacyjnym wszystko opiewa dynastię, od Sali Tronowej po Apartament Zimowy Króla. Znajdziesz tu Galerię Daniela, której sufit pod koniec XVII wieku pokrył freskami Daniel Seiter, z przepychem rywalizującym z Galerią Zwierciadlaną w Wersalu.
Na drugie piętro wchodzi się po Schodach Nożycowych Filippa Juvarry: marmurowych, o podwójnych biegach, które zdają się unosić w powietrzu, a ich ciężar spoczywa na murach zewnętrznych, żeby nie obciążać drewnianej podłogi.
Dalej są zdobione gabinety: Gabinet Chiński, ze sztukaterią i orientalnymi lakami, oraz Gabinet Tajnych Spraw Państwa, z dwoma meblami Pietra Piffettiego, wysokimi na ponad trzy metry, z cennego drewna, kości słoniowej i macicy perłowej.
Do XIX wieku zejdziesz po Schodach Honorowych, zleconych w 1862 roku przez Wiktora Emanuela II na cześć narodzin zjednoczonych Włoch, z obrazami i rzeźbami z dziejów dynastii. Na zewnątrz ogrodzenia Pelagia Palagiego strzegą Dioskurowie, Kastor i Polluks.
Za pałacem rozciągają się Ogrody Królewskie, które wiele zawdzięczają André Le Nôtre, ogrodnikowi Wersalu.
Żeby zdobyć ten pałac, Emanuel Filibert Sabaudzki wyrzucił stąd biskupa. W XVI wieku właśnie przeniósł stolicę z Chambéry do Turynu, a stary zamek Palazzo Madama nie wydawał mu się godny dworu. Biskup przeprowadził się do sąsiedniego pałacu.
Za każdym razem, gdy następca tronu się żenił, pałac zmieniał twarz. Na wesela w 1722, 1750 i 1775 roku drugie piętro urządzano od nowa, często zacierając sufity i freski poprzedników.
W 1865 roku stolica przeniosła się do Florencji, a Sabaudowie wyjechali do Palazzo Pitti, zabierając meble i rzeczy osobiste. Po upadku monarchii w 1946 roku całe apartamenty poszły w zapomnienie i trzeba je było gruntownie odnowić.
Koniecznie zobacz
• Galeria Daniela.
• Schody Nożycowe.
• Schody Honorowe.
• Ogrody Królewskie.
Czy wiesz, że…?
• W czasie okupacji napoleońskiej dwór na wygnaniu przeniósł się do Pałacu Królewskiego w Cagliari.
• Drugie piętro przebudowywano przy każdym ślubie następcy tronu, więc style nakładały się na siebie z sali na salę.