Opis
Piazza Castello to główny plac Turynu, serce historycznego centrum: wielka kwadratowa przestrzeń o powierzchni około 40 000 metrów kwadratowych, otoczona podcieniami, w której środku stoi Palazzo Madama, od którego wzięła nazwę. Stąd wychodzą via Roma, via Po, via Garibaldi i via Pietro Micca.
Pałac pośrodku opowiada dwa tysiące lat w jednym budynku: pod spodem są resztki bramy rzymskiej, nad nimi średniowieczny zamek z czterema wieżami, a z przodu barokowa fasada z białego kamienia Filippa Juvarry.
Dookoła wychodzą na plac Teatro Regio od wschodu, pałac Prefektury z Armeria Reale od północy, kościół San Lorenzo od północnego zachodu i dwa pałace przy via Garibaldi od zachodu. Jeden róg otwiera się na mniejszy placyk Piazzetta Reale, który prowadzi do Pałacu Królewskiego i katedry.
Podcienia, budowane w różnych epokach, tworzą kryty spacer: ten wzdłuż via Po wzniósł w 1673 roku Amedeo di Castellamonte, by władcy mogli dotrzeć do rzeki, nie zmoknąwszy ani kropli.
Tu było wschodnie wejście do rzymskiego Turynu, być może Porta Praetoria. W 1276 roku markiz Monferrato rozebrał starą bramę, by zrobić z niej dom warowny, który w drugiej połowie XIV wieku, za Acaiów, stał się zamkiem.
Gdy w 1563 roku Sabaudowie przenieśli stolicę z Chambéry do Turynu, potrzebny był plac z prawdziwego zdarzenia. W 1583 roku Ascanio Vitozzi zaprojektował obecną formę, a po nim pracowali Castellamonte, ojciec i syn.
Plac był też sceną uroczystych wydarzeń: przybycia Całunu do Turynu, uczczonego uroczystą mszą Karola Boromeusza 7 października 1578 roku, i drugiego wystawienia w 1582 roku.
Podcienia dwóch pałaców przy via Garibaldi nazywały się Portici di Fiera, bo gościły karnawał i święta Sabaudów. W jednym z tych pałaców mieścił się Hotel Trombetta, który w 1861 roku gościł delegacje regionalne z okazji zjednoczenia Włoch.
Pałac pośrodku opowiada dwa tysiące lat w jednym budynku: pod spodem są resztki bramy rzymskiej, nad nimi średniowieczny zamek z czterema wieżami, a z przodu barokowa fasada z białego kamienia Filippa Juvarry.
Dookoła wychodzą na plac Teatro Regio od wschodu, pałac Prefektury z Armeria Reale od północy, kościół San Lorenzo od północnego zachodu i dwa pałace przy via Garibaldi od zachodu. Jeden róg otwiera się na mniejszy placyk Piazzetta Reale, który prowadzi do Pałacu Królewskiego i katedry.
Podcienia, budowane w różnych epokach, tworzą kryty spacer: ten wzdłuż via Po wzniósł w 1673 roku Amedeo di Castellamonte, by władcy mogli dotrzeć do rzeki, nie zmoknąwszy ani kropli.
Tu było wschodnie wejście do rzymskiego Turynu, być może Porta Praetoria. W 1276 roku markiz Monferrato rozebrał starą bramę, by zrobić z niej dom warowny, który w drugiej połowie XIV wieku, za Acaiów, stał się zamkiem.
Gdy w 1563 roku Sabaudowie przenieśli stolicę z Chambéry do Turynu, potrzebny był plac z prawdziwego zdarzenia. W 1583 roku Ascanio Vitozzi zaprojektował obecną formę, a po nim pracowali Castellamonte, ojciec i syn.
Plac był też sceną uroczystych wydarzeń: przybycia Całunu do Turynu, uczczonego uroczystą mszą Karola Boromeusza 7 października 1578 roku, i drugiego wystawienia w 1582 roku.
Podcienia dwóch pałaców przy via Garibaldi nazywały się Portici di Fiera, bo gościły karnawał i święta Sabaudów. W jednym z tych pałaców mieścił się Hotel Trombetta, który w 1861 roku gościł delegacje regionalne z okazji zjednoczenia Włoch.